Poniżej kolejność, która działa.
Krok 1: ustal rolę firmy
To jest punkt, który przesądza o wszystkim. Rola decyduje o tym, czy sporządzasz deklarację zgodności, czy tylko ją weryfikujesz, i czy w ogóle musisz robić badania.
Trzy zasady, o których trzeba pamiętać:
- roli nie ustala się raz dla całej firmy, tylko osobno dla każdego opakowania, każdego kanału sprzedaży i każdego państwa,
- o roli wytwórcy przesądza znak towarowy i decyzja o specyfikacji, a nie to, kto fizycznie pakuje,
- marka własna przenosi na Ciebie obowiązki wytwórcy, nawet jeśli jesteś tylko importerem lub dystrybutorem (art. 21).
Błąd na tym etapie unieważnia wszystko, co zrobisz później. Jeśli uznasz się za dystrybutora, a jesteś wytwórcą, po prostu nie masz dokumentacji, której wymaga prawo.
Krok 2: rozpisz mapę opakowań
Zrób listę wszystkiego, w co pakujesz i co wysyłasz. Torebka, etykieta, kartonik jednostkowy, karton zbiorczy, folia stretch, taśma, wypełniacz, paleta.
Przy każdej pozycji odpowiedz na cztery pytania:
- 1Czy to jest opakowanie w rozumieniu rozporządzenia? Nie wszystko nim jest. Folia używana w procesie produkcyjnym, która nigdy nie trafia do klienta, opakowaniem nie jest.
- 2Jaki to typ: jednostkowe, zbiorcze, transportowe, dla handlu elektronicznego?
- 3Czy ma kontakt z żywnością? To przesądza o obowiązku badania PFAS.
- 4Kto jest jego wytwórcą: Ty czy Twój dostawca?
Ten krok bywa najbardziej pouczający, bo firmy odkrywają, że mają nie trzy typy opakowań, lecz siedemnaście.
Krok 3: zażądaj danych od dostawców
Dopiero teraz, nie wcześniej. Bez danych od dostawców nie zbudujesz dokumentacji technicznej.
Artykuł 16 nakłada na dostawców obowiązek przekazania informacji i dokumentacji niezbędnych do wykazania zgodności, w tym dokumentacji technicznej z załącznika VII, w języku łatwo zrozumiałym dla wytwórcy. To obowiązek, a nie uprzejmość.
Skuteczne zapytanie ma trzy elementy: podstawę prawną, konkretną listę potrzebnych danych i termin. Warto od razu podzielić dostawców na dwie grupy: tych, którzy dokumenty mają, i tych, których trzeba będzie zastąpić.
Krok 4: sprawdź substancje
Dwa oddzielne wymagania, oba egzekwowalne od 12 sierpnia 2026 roku:
- metale ciężkie: suma ołowiu, kadmu, rtęci i chromu sześciowartościowego do 100 mg/kg, dotyczy każdego opakowania,
- PFAS: dotyczy wyłącznie opakowań przeznaczonych do kontaktu z żywnością, bez okresu przejściowego na wyczerpanie zapasów.
Jeśli dostawca nie dostarczy danych, trzeba zlecić badania. Laboratoria mają już wzmożony ruch w tym zakresie, więc badania planuje się z wyprzedzeniem, a nie w tygodniu poprzedzającym termin.
Krok 5: sporządź dokumentację techniczną i deklarację
Sekwencja jest wyznaczona przez rozporządzenie: badania (art. 35), normy (art. 36 i 37), ocena zgodności (art. 38), dokumentacja techniczna (załącznik VII), deklaracja zgodności UE (art. 39, załącznik VIII).
Deklaracja jest efektem, nie punktem wyjścia. Wystawia ją wytwórca dla każdego typu opakowania, przechowuje przez pięć lat i aktualizuje wraz z wejściem kolejnych wymagań.
Krok 6: uporządkuj obowiązki w BDO
To odrębny tor obowiązków, o którym nie wolno zapomnieć. Rejestracja, ewidencja mas opakowań, sprawozdanie roczne, opłata produktowa albo umowa z organizacją odzysku opakowań.
Warto przy okazji sprawdzić, czy zakres wpisu w BDO odpowiada temu, co firma faktycznie robi. Bardzo często okazuje się, że wpis jest niekompletny, bo powstał lata temu i nie był aktualizowany.
Krok 7: ustaw powtarzalną procedurę
Jednorazowe wdrożenie ma krótki termin przydatności. Za każdym razem, gdy pojawi się nowy wyrób albo nowy dostawca, cały cykl trzeba powtórzyć.
Warto więc od razu ustawić:
- procedurę, którą przy nowym opakowaniu wystarczy odtworzyć, bez wracania do konsultanta,
- jedno miejsce przechowywania dokumentów, dostępne od ręki przy kontroli. Rozproszenie dokumentacji po skrzynkach pocztowych działu zakupów jest najczęstszą przyczyną tego, że firma teoretycznie zgodna nie potrafi tego wykazać,
- klauzule w umowach z dostawcami, przenoszące obowiązek dostarczenia dokumentacji tam, gdzie jest jego źródło. To najtańsze zabezpieczenie z całej listy.
Krok 8: zaplanuj to, co dopiero nadejdzie
Wdrożenie na 12 sierpnia 2026 roku zamyka tylko pierwszy etap. W planie trzeba mieć również:
- 2028: zharmonizowane oznakowanie materiałowe, co oznacza przeprojektowanie etykiet i wymianę zapasów opakowań,
- 2030: recyklowalność (tylko klasy od A do C), minimalna zawartość recyklatu, minimalizacja opakowań, maksymalnie 50 procent pustej przestrzeni, zakazy niektórych formatów.
Wymagania z 2030 roku to decyzje projektowe, a nie dokumentacyjne. Zmiana konstrukcji opakowania trwa miesiące, czasem lata, i wymaga rozmów z dostawcami oraz zmian w liniach pakujących. Firma, która zacznie o tym myśleć w 2029 roku, nie zdąży.
Najczęstsze błędy we wdrożeniach
Zaczynanie od deklaracji. Bez ustalonej roli i danych od dostawców deklaracji nie da się wypełnić.
Założenie, że numer BDO wystarczy. Rejestracja w BDO to tor rozszerzonej odpowiedzialności producenta. Deklaracja zgodności to tor zgodności produktu. To dwa niezależne obowiązki.
Liczenie na organizację odzysku. Organizacja odzysku rozlicza masy i opłaty. Nie oceni parametrów technicznych opakowania i nie wystawi za Ciebie deklaracji zgodności.
Pomijanie opakowań wysyłkowych. Karton, folia i taśma, które sam dokładasz przy wysyłce, to Twoje opakowania i to Ty je wprowadzasz do obrotu.
Czekanie na polską ustawę. PPWR obowiązuje wprost. Projekt ustawy wdrażającej (UC100), według stanu na lipiec 2026 roku wciąż nieuchwalony, doprecyzuje kwestie krajowe, przede wszystkim kary, ale nie warunkuje stosowania rozporządzenia.
Ile to trwa
Dla firmy z kilkoma typami opakowań, która ma sprawnych dostawców, pierwszy etap wdrożenia to kwestia tygodni. Wąskim gardłem prawie zawsze są dwie rzeczy: czas odpowiedzi dostawców i czas oczekiwania na badania laboratoryjne. Obu nie da się przyspieszyć w ostatniej chwili.
Cały temat omawiam w nagraniu szkolenia: role w łańcuchu dostaw, wymagania obowiązujące od 12 sierpnia i gotowe wzory dokumentów: deklaracja zgodności, dokumentacja techniczna, zapytania do dostawców.